Porodični album Vere Božičković Popović i Miće Popovića

Vera i Mića u ateljeu, foto Arsenije Jovanović

„U umetnosti je dobro ono što je doživljeno, što je toplo, što je napravljeno sa mnogo ljubavi, rečju, što je iskreno…“ (Mića Popović, Pogovor u katalogu samostalne izložbe Umetnički paviljon, Beograd, oktobar 1950.)

„Porodični album“ bio je alternativni naziv izložbe „Vera i Mića u Kući kralja Petra“, kojom će Beograd ispratiti neočekivane sunčane novembarske dane i polako zagaziti u zimu 2015.

Vera Božičković Popović i Mića Popović dvoje su slikara koji su delili život, ali ne i stvaralaštvo. Svako je imao svoj stvaralački kolosek, svoj put i svoje izložbe. Sa kolegama istomišljenicima iz klase profesora Ivana Tabakovića sa Likovne akademije (Bata Mihailović, Ljubinka Jovanović, Petar Omčikus, Kosara Bokšan) osnovali su Zadarsku grupu. Kao pripadnici ove prve posleratne grupe koja je raskinula sa dogmatikom socrealizma i snažno uticala na području obnove modernizma, prvi su postavili pitanja o slobodi stvaralaštva. Suprotstavljeni akademizovanoj formi i tematici koja je strogo programirana, oni su tragali za sopstvenim izrazom i doživljajem umetničkog delanja. Buntovni, mladi, zapitani o odnosu umetnosti i sveta u kome nastaje, istraživali su nove mogućnosti, zagledani istovremeno u prirodu i „izlakiranu“ estetiku protiv koje su podigli glas. Nastupajući u okviru grupe na kolektivnim izložbama, zajedno su izlagali i Vera Božičković Popović i Mića Popović. Samostalno, svako je utirao svoj put.

Vera Božičković Popović, Porodica, 1966.

Sa druge, privatne, strane, njihova porodična priča dovodi nas danas do sina Jovana Popovića koji je za ovu jedinstvenu izložbu u Kući kralja Petra u Beogradu ustupio korpus intimnih radova svojih roditelja. Ova sentimentalna postavka prikazuje nam dvadeset dela ovog umetničko-bračnog para, među kojima susrećemo porodične portrete, posvete, lična zapažanja. Tu su prizori iz Rovinja, mali kubistički opus Vere Božičković Popović iz sredine pedesetih godina dvadesetog veka, crteži iz Njujorka, zatim i neka od najranijih ostvarenja Miće Popovića, nastala odmah nakon Drugog svetskog rata. Dela iz faze enformela ovog puta nisu izložena, ali mnoge od radova koji će do kraja novembra 2015. moći da se pogledaju u prelepom ambijentu vile u kojoj je poslednje dane dočekao ostareli kralj Petar I Karađorđević, publika nije imala priliku do sada da upozna. Ova dela govore nam o snazi svojih tvoraca, o nezadrživom duhu koji je istraživao nove granice umetnosti, ali istovremeno i o dubokom odnosu prema porodičnim vrednostima, ljubavi i samom životu o kome svedoče.

Mića Popović, Vera, 1970.

Organizator izložbe, Udruženje Umetnost bez granica, već petnaest godina priređuje posebne postavke kojima promoviše našu umetnost u zemlji i inostranstvu. Autentičnost ovog omaža Veri Božičković Popović i Mići Popoviću krije se u tome da je ovo ujedno prva zajednička izložba dvoje umetnika i životnih saputnika, te predstavlja svojevrsni porodični album protkan nežnim osećanjima i njihovom ljubavlju koju su preneli na sina Jovana i njegovu porodicu. Svakako, jedinstvena postavka i jedan poseban užitak za ljubitelje umetnosti koji će se dugo pamtiti.

Izložba će biti otvorena od 18. novembra do 01. decembra 2015. godine i moći će da se poseti radnim danima od 12 do 20 časova i subotom od 10 do 14 časova.

Kuća kralja Petra nalazi se na Senjaku, u Ulici Vase Pelagića 40

^{(Linije GSP-a: 44, do Kuće; 40,41 do “Ortopedskog zavoda”; 17,18 do “Mostara”; 23, 37, 52, 53, 56, 88 do Sajma i Ruske ulice)}

S.Spasić